Voor een campagne tegen het schaamtegevoel .
Uit een recent onderzoek blijkt dat zes miljoen Fransen alleen met hun huisdier gesprekken voeren. Vereenzaming doet zich voor bij ouderen, maar ook bij jongeren. Het probleem van de vereenzaming is niet op te lossen met politieke maatregelen, met wetten of decreten.Wel kan er met acties gewerkt worden aan een mentaliteitsverandering. Het volstaat niet mensen ertoe aan te sporen nu en dan eens een eenzame te bezoeken, we moeten in deze tijd van industrialisering, automatisering et digitalisering durven stellen dat alle medemensen niet alleen recht hebben op hulp en bijstand als ze ziek en arm zijn, maar ook als ze eenzaam zijn. Alle mensen die eenzaam zijn, zich verlaten voelen en angst hebben, hebben recht op solidariteit, humane contacten ( voeling zou Luc Versteylen zeggen ), op menselijke nabijheid. Mensen willen betrokken worden bij het sociale leven.
Vele eenzamen zijn beschaamd, willen niet storen, durven niet zeggen : “ Ik ben eenzaam, kom me eens bezoeken “. ” Kom bij mij naar de televisie kijken.”, “ Mag ik eens langskomen?” “ Kunnen we eens een wandeling maken?” Acties kunnen dit schaamtegevoel wegnemen. We schamen ons te zeggen dat we eenzaam zijn, we schamen ons niet te zeggen dat we ziek of fysisch gehandicapt zijn. We spreken erover, en niet alleen met de arts. In een campagne tegen de vereenzaming gaat het erom ouderen en ook bedreigde jongeren te betrekken bij het sociale leven.Velen zien televisie en internet als hulp- en heelmiddelen.. Het tegendeel is het geval. Er wordt nog minder gedaan voor de humane relaties. .In landelijke gebieden, op het platteland, bestaat er vaak een bezoekcultuur. Die moeten we stimuleren..
Graag reacties.
(*) deze suggestie werd op 12 februari 2008 na stemming door Groen + voorgesteld als 13de stelling te behandelen op het Horizontcongres van Groen ! maar moest wijken voor andere stellingen.
Bete Ludo,
Ik lees ” Mag ik eens langskomen?” “ Kunnen we eens een wandeling maken ” , goed zo of niet goed zo ?
Vele ouderen zijn soms wandtrouwig voor sommige bezoekers laat staan van een vzw sie zich inzet om eenzame te gaan bezoeken, dus deze opgave zou zeker door familieleden en vrienden in acht mogen/moeten genomen worden.
En samen eens gaan wandelen ? zeer goed hoor ! maar ik persoonlijk vind dat er te weinig sociale ( politie ) toezicht is in de straten hier in Antwerpen en omstreken.
Soms stel ik de vraag : waar zitten die straat/veiligheids bewakers ? achter de werkcomputer ? wie weet het zenne. Laat staan dat ze zelfs niet voldoende opmerkbaar/herkenbaar zijn met hun donker uniform op het openbaar domein.
Zolang men op dit punt geen ander beleid kan voeren zal er dikwijls een onveiligheidsgevoel op het openbaar domein zijn.
Ikzelf heb het geluk ? dat ik in bezit ben van een assistentie hond die mij op het openbaar domein een zekere veilgheid waarborgt.
Dus, eenzame buiten lokken en/of zelf gaan bezoeken moet kunnen maar als dat onveoligheidsgevoel blijf bestaan vergeet het dan maar voor die vele vrijwilligers.
Groen!e groeten en kom op voor een veilig stad Aentwaerpen voor iedereen.
Gerry en <oef Zarko
Reactie door Guldentops Gerry — maart 20, 2009 @ 3:29 pm |